Hostel (2005)

HOSTEL

2005

W EUROPIE MOŻNA KUPIĆ WSZYSTKO

Troje mężczyzn podróżuje po Europie, nie stroni od kobiet i używek. Kiedy trafiają do Słowacji po kolei zaczynają w tajemniczy sposób znikać. Ostatni żywy próbując odnaleźć zaginionych kolegów odkrywa szokującą tajemnicę. Bo za pieniądze można kupić wszystko.

Nie do końca pamiętam moje pierwsze odczucia po oglądnięciu Hostelu po raz pierwszy. W roku 2005 brutalność filmu potrafiła porządnie zszokować, bo na chwilę obecną można przeczytać komentarze że to "lajtowy" horrorek. 

Jednak od zawsze Hostel kojarzy mi się z filmem dla nie wymagającej i wręcz prostej publiki, dlaczego? bo jest to czysta rozrywka. Tona golizny przez pierwsze 30 minut a później teatralne mordowanie, obcinamy palce, wydłubujemy oczy, wiercimy dziury w ciele. Krzyczą, uciekają, przeklinają. Klasyk.

Jednak czego nie można zarzucić filmowi to braku klimatu, Słowacja w której czas zatrzymał się jakieś 60 lat temu, brudna, obskurna i biedna. Stary Budynek wręcz rzeźnia, gdzie w piwnicach które przypominają lochy bogacze realizują chore fantazje. Muzyka jest komiczna i mierna.

Oczywiście oryginalna historia, dobrze dopracowana. Bogaci z całego świata zjeżdżają się żeby kupić sobie człowieka, aby następnie zrobić z nim co im się żywnie podoba. Tani hostel w którym szuka się potencjalnych ofiar, dziewczyny dostarczają towar, zabawne bo gdyby faceci za cyckami nie lecieli może wycieczkę po Słowacji zakończyli by żywi. Uwielbiam kiedy amerykanie postrzegają Europę w kryteriach trójkąta bermudzkiego, niebezpieczna słowiańszczyzna.

Jest Tarantino jest i jatka. Myślę że na chwilę obecną Hostel to już klasyka. Wypada go oglądnąć.

+

Mama (2013)

M A M A

2013

BO NA DWORZE STOI PANI I NIE DOTYKA ZIEMI

Pewnego zimowego poranka, ojciec w panice wbiega do domu. Pośpiesznie pakuje swoje dwie córki do samochodu, jedzie jak szaleniec po śniegu powodując wypadek. Nikomu jednak nic się nie stało, błądząc po lesie w poszukiwaniu pomocy znajdują domek. Rodzina znika na pięć lat, żeby zostać później odnaleziona przez wuja, dziewczynki wychowane w skrajnych warunkach wracają do normalnego świata i zabierają ze sobą osobę, którą nazywają MAMA.

Guillermo del Toro opowiada najlepsze bajki. Jestem jego oddaną fanką a przerażająca MAMA nie zawiodła mnie na żadnym poziomie. Przerażająca jest nie tylko postać mamy ale również cała zaistniała sytuacja w filmie, mówię tu o scenie znalezienia dziewczynek po 5 latach w lesie. Każdego rodzica złapie od razu za serce, kiedy widzi małe dziewczynki wychowane jak dzikie zwierzęta.

Film pokazuje jedną z najpiękniejszych relacji międzyludzkich, relacje między matką a dziećmi. Nie ma substytutu prawdziwej matki, film dobrze to pokazuje pod postacią najmłodszego dziecka Lilly, MAMA zajęła się nią kiedy ta miała zaledwie rok, bazując na pierwotnym instynkcie mama do samego końca była dla niej najważniejsza. Co innego możemy powiedzieć o starszej córce która w chwili zaginięcia miała 6 lat, bardzo szybko adaptuje się do nowego środowiska i szybko dostrzega że MAMA nie powinna znajdować się w jej życiu że MAMA jest zła. A sama MAMA skoczy z urwiska za swoimi dziećmi, jest zaborcza, zazdrosna. Opętana szaleńczą miłością.

W naszych czasach ciężko jest stworzyć przerażającą postać, po wszystkich The Ring'ach i Klątwach, zjawy nie robią na nas większego wrażenia. Tak jest i z kreacją MAMY. Jednak historia sama w sobie jest wystarczająco straszna.

Oczywiście wyborne aktorstwo. Dopiero po zakończonym filmie dowiedziałam się że główną rolę grała nominowana w tym roku do Oscara Jessica Chastain, jak fryzura i makijaż mogą kogoś odmłodzić o 10 lat, kobieta kameleon genialna jak i postać małej Lily, gdzie można naleźć tak genialną małą aktorkę?

Typowy del Toro w lekkim klimacie baśni, (jak w każdym z jego filmów motyw wywietrzników w ścianach) przerażającej historii, walce z MAMĄ bo jeżeli mama jest złem to co w naszym życiu jest dobrem? jak wytłumaczyć małemu dziecku że osoba którą nazywa mama to zło? Nie da się, takie dziecko skoczy za rodzicem w ogień. Szczerze Polecam!

*

Inne filmy Guillermo del Toro na moim blogu:

NIE BÓJ SIĘ CIEMNOŚCI

OCZY JULII

Paranormal Activity 4 (2012)

Paranormal Activity 4

2012

Idealny lek na bezsenność

 Od samej części pierwszej, seria Paranormal nie przechodzi obojętnie. Ludzie ją lubią bądź szczerze gardzą, ja od samej części pierwszej jak najbardziej byłam zwolenniczką no ale wszystko ma swój kres.

Część IV jak dla mnie jest bardzo naciągana, czuć w niej tylko chęć zarobku jako fan czuję się mocno rozczarowana. 

 Przede wszystkim elementami zaskoczenia jak i samymi aktywnościami, poprzednie części miały w sobie stałe elementy dzięki którym całość dało się oglądnąć, słabe początki, ale w momencie w którym akcja nabierała tempa nie dało się oderwać wzroku, zawsze był jeden ciekawy punkt kulminacyjny i element zaskoczenia. Od samego czekania w owej części można zasnąć, film nudny jak flaki z olejem, z każdą minutą cierpiałam katusze po cichu przeklinając.

 Bardzo mi się podobało w części I i II że cała historia w połączeniu była imponująca, wszystko idealnie pasowało, film wręcz wymagał części II, nie do końca pamiętam wydarzenia z części III ale nie narzekałam na fabułę, natomiast tutaj naciągane wszystko że aż głowa boli, historia nieciekawa.

Rozumiem, film się sprzedał trzeba ciągnąć dobrą passę, ale dlaczego u diabła efekty specjalne tak mocno kuleją? Nie umiem nawet wyliczyć pozytywnych aspektów. Raz spadł żyrandol, raz nóż. Dziecko rozmawia z wyimaginowanym przyjacielem. I aż się prosi przy tych pełnych napięcia scenach aby coś się wydarzyło a tu nic klapa, reżyser trzyma nas w pełnym napięciu żeby przed punktem kulminacyjnym zapalić światło i kazać nam iść do domu, bo nic więcej nie ma.

 Przy tym całość za bardzo pozowana, w poprzednich częściach udało im się zachować nutę realizmu, aktorzy byli w stanie chociaż odrobinę wprowadzić nas w stan że wszystko dzieje się na prawdę, tutaj zwłaszcza pojawiająca się we wszystkich częściach Katie była bardzo przerysowana i sztuczna.

 Nie rozumiem już kompletnie pisania że to była najlepsze ze wszystkich części, czuję się wtedy jak na innej planecie. Nie polecam, zwłaszcza jeżeli ktoś lubił poprzednie części, nie ma związku z ogółem i to 1,5h seansu zostało by lepiej wykorzystane na dłubaniu w nosie.